De Succesvolle Ondernemer

By januari 13, 2015 Nieuws No Comments

“Mannen,” sprak Robert Steijnplatz, “hebben geen grote garderobe nodig.” Hij keek de tafel langs en glimlachte minzaam terwijl hij een slokje nam uit zijn kristallen wijnglas dat voor de helft gevuld was met een vorstelijke sfeervolle rode Château Mouton-Rothschild.
“Bij de herenmode,” ging hij verder, “gaat het vooral om de juiste combinatie. Vrouwen willen graag iets van nonchalance bij de heren zien, maar iets dat toch ook stijlvol is en…” hij stopte even en likte zijn lippen, “persoonlijks. Herenmode waarin een man zichzelf kan zijn.” Hij streek even over de revers van zijn jasje met de klassieke krijtstrepen en dronk in één grote teug zijn glas leeg.

“Ik heb dat altijd goed begrepen. Het maken en verkopen van herenmode is een missie met als doel de mannen van deze wereld een geweldige winkelbeleving te bieden. Of het nu gaat om wat ze noemen ‘de casual look’, een luxe houthakkersoverhemd of een outfit waar je iedereen groen en geel mee maakt op kantoor…Met de herenmode van Robert Steijnplatz zit er geen mens nog in de rats. Hij grinnikte om zijn eigen grapje. Hij reikte over de tafel heen naar de wijnfles, schonk zichzelf weer flink bij en hief zijn wijnglas hoog in de lucht. “Een toast op mijn geweldige leven als ontwerper, verkoper en succesvol ondernemer. Robert Steijnplatz. Nog vele jaren.”

Maar het bleef ijzig stil. Robert Steijnplatz haalde zijn schouders op en zei tegen zichzelf: “Robert jongen, daar ga je dan.” Toen zette hij het glas andermaal aan zijn lippen.

Het gedempte licht van de schitterende kroonluchters die op gepaste afstand boven de tafel met het damasten tafelkleed hingen verspreidde een warme glans door de eetkamer en Robert zakte terug in de luxe kersenhouten eetkamerstoel met lederen zitting.

“Niemand die op me wil toasten? Geeft niets. Het gaat er niet om wat mensen van je denken, maar wat je over jezelf denkt.” Hij leunde weer voorover, dronk zijn glas leeg en zette het met een klap op tafel.

“Robert…Waar zit je nou?” Er klonk een gespannen stem uit de gang en de deur naar de eetkamer werd opengegooid.

Saartje keek met grote ogen naar Robert toen ze hem daar zag zitten.

“Robert…Allemensen joh! Wat doe je nu? Je bent toch de wijn van de baas niet aan het opdrinken? En waarom draag je zijn jasje?

Robert draaide zich om, keek in de verschrikte blauwe ogen van Saartje en haalde zijn schouders op.

“En de toiletten? Heb je die al schoongemaakt?” ging Saartje verder.

Robert zuchtte. “Nee, Saartje. Ik zal er direct voor zorgen.” Hij schoof de kersenhouten stoel naar achter en trok zijn schoonmakersuniform recht.

“Ben je gek geworden?” beet Saartje hem toe toen ze de eetkamer verlieten.

“Saartje, Saartje,” mompelde Robert. “Een leven zonder dromen is als een tuin zonder bloemen…en die wijn…die was voortreffelijk.”

Leave a Reply

Shares